A Fiestra de Masoucos o Mundo

Creo que é a primeira vez que estou de acordo con algún titular do diario, 20 minutos, e é que di: "Lugo recibe con honores a la triatleta Aida Valiño, subcampeona de Europa sub 23"

Así foi, Xosé Antón Bao recibiu a subcampiona de Europa sub 23 de Triatlón, da que dixo que  "levará a bandeira do deporte lucense e do deporte galego por todo o mundo".

Aída dixo estar "moi agradecida" polo recibimento e a felicitación e remarcou que seguira a "loitar" para conseguir aínda mellores resultados e poder estar así "nas seguientes olimpiadas" en Londres 2012.

Despois do recibimento chegou o que mellor se lle da, competir. Arrasou na proba feminina do vixésimo triatlón do Miño, cun tempo de 1.06.53 horas para levarse o triunfo absoluto e sub-23. O segundo posto ocupouno Saleta Castro, con 1.08.14 horas e o terceiro lugar ocupouno Cristina Piñeiro, do Tríatlon Carballo, con 1.31.27 horas.

Non foi a única victoria de Aída senón que tamén se impuxo, fai unhas semanas no Triatlón de Vigo. Esta competición discurría sobre distancia sprint é decir (750 metros de natación, 20 km de ciclismo e 5 km de carrera a pie). Subiu acompañada o podio, pola albaceteña Ana López.

Para ver as estatísticas completas do triatlon no río miño... que mellor que utilizar os tempos do amigo junquera novo, non? http://www.championchipnorte.com/externos/20080719213729_XX_TRIATLON_DO_MINO._FEMENINO/femeninoA.htm

chuzame

Secadra estou a tomar demasiada liberdade para englobarnos a todos nesta afirmación, polo menos a tódolos que leen estas liñas irreais (non vos pensedes tolos por facelo)…pero xa o pensaredes ou me comentaredes.Dende o comezo do noso ser, penso, que todos intentamos ser, por unha banda diferentes, destacando nalgo ou por outra parecernos a algo ou alguen para pertencer a un grupo social ou estilo. Quen non dixo algunha vez aquelo de “pois eu cando chegue o momento non vou facer así” aquel día que dixemos que nunca poñeríamos un traxe e o final caes e compralo, coma todos e polo un puto día “torres máis grandes caeron”.

Sempre falando de escapar de tópicos típicos, estudiar, acabar os estudos, atopar moza, atopar traballo, comprar coche, hipotecarse, casarse, ter un ou dous fillos, criar os fillos, estudalos, que empecen a traballar, ser avó… sempre o mesmo.

Que foi daquela arroutada de venres noite cun colega na barra dun bar a falar de vivencias hippies e soños, que sabemos que non tentaremos cumplir pero que quedan moi ben na conversa…

O peor de todo é que cando coñecemos a alguen que vive diferente, ten outras metas na vida, pensa diferente no tocante a todo o aparentemente importante para nós, chegamos a marxinalo…que non?? Pero si xa o fan os rapaces de 5 anos na escola…

Bueno, deixo esta pequena reflexión aquí, pois agora non a podo continuar, xa que teño que acabar a carreira, buscar traballo, buscar moza, buscar piso, coche… deus!!! Teño todo o importante por facer!!!!

chuzame

Foron tres etapas, e 150 kilómetros hasta chegar a Compostela. A praza do obradoiro chegaron ademais dos catro tractores de época, (de 24 participantes, so entraron 5, xa que o resto non pediu a tempo a autorización), unha carroceta do exército italiano. Foi o vehículo máis antigo, ano 1936, en chegar a Santiago, e conducida por Antonio Álvarez Gegúndez, que coñecen mellor que naide algún/s usuar@/s deste blog.

Esta carroceta é unha das cen que regalou Mussolini para combater na guerra civil, e que Antonio restourou perfectamente. Atopouna tirada na aira do pequeno lugar de Martul, en Santalla de Oscos. Alí estaba en estado de semi-abandono.

Este modelo subastado polo exército o 25 de Xaneiro de 1954 e con matrícula de Madrid "M-212.856", rematou a súa primeira vida a finais dos anos 70, ata a restauración.

Ésta foi cousa do "gusanillo"(el mesmo o di, no video de abaixo) que fan que este home sempre teña algunha idea, e como non, sempre a leva a cabo. Días e días restaurando, e buscando pezas que xa non son moi habituais, ou directamente fabricadas por el mesmo (menos a lona e o tapizado). Todo un mérito para o seu esforzo.

Estes vehículos quedaron por aquí a principios dos anos 50, e quedaron relegados trala chegada dos vehiculos americanos -Jeep, GMC e Dodge- máis modernos, fixo que estes vehículos foran subastados. A maior parte delas quedaron nas zonas da montaña luguesa e asturiana. A súas reducidas dimensions facíano expecialmente apropiado para os estreitos e complicados camiños e corredoiras. Ademais estes foron os primeros vehículos a motor en chegar a muitos dos reconditos lugares da montaña que ata ese momento so viron pasar os carros polas súas corredoiras.

Non te perdas as súas declaracions. (A partir do minuto 1.25) . En non dudes en poñerte en contacto con él se queres rodar unha película de época!!!!!

chuzame

Lo siento, no es posible todavía ver el blog en español.

Si estás interesado, puedes colaborar en su traducción, o probar el enlace con la versión original: http://masoucos.org/lang-pref/gl/

Disculpa las molestias¡

Primeira Opción:

Segunda Opción:

Terceira Opción:

P.D. Aceptanse melloras...

chuzame

Lo siento, no es posible todavía ver el blog en español.

Si estás interesado, puedes colaborar en su traducción, o probar el enlace con la versión original: http://masoucos.org/lang-pref/gl/

Disculpa las molestias¡

chuzame